...
Все для WEB и WordPress
WEB и WordPress новости, темы, плагины

JAK NAUCZYĆ MÓWIĆ RODZICOM NIE?

1

Wychowują nas; kochają nas; troszczą się o nas, gdy jesteśmy chorzy; i dzwonią do nas codziennie, aby upewnić się, że przyzwyczailiśmy się do życia poza domem. Kochamy naszych rodziców, ale czasami proszą za dużo. Oto kilka wskazówek, jak nauczyć się mówić „nie" rodzicom, a jednocześnie nie rujnować z nimi relacji.

Jednym z najczęstszych błędów jest zbyt wiele wymówek, kiedy mówimy „nie”. Kiedy twoi rodzice proszą cię o zrobienie czegoś, nie podawaj niekończącej się listy powodów, dla których nie możesz tego zrobić. Po pierwsze wygląda na to, że szukasz powodu do odmowy, ale w rzeczywistości nie ma żadnego. Po drugie, dajesz rodzicom możliwość obalenia jednego argumentu za drugim, zmuszając Cię do wymyślania coraz większej liczby powodów. I na koniec pokazujesz rodzicom, że nie czujesz się wystarczająco pewnie, by po prostu powiedzieć „nie”.

To prowadzi nas do następnego kroku. Musisz być pewny siebie. Tak, to twoi rodzice. Dosłownie jesteś im winien swoje życie, ale to nie znaczy, że nie masz prawa do własnego życia. Przeprowadziłeś się, znalazłeś pracę, może nawet założyłeś rodzinę. Muszą rozpoznać, że zacząłeś budować nowe życie. Chociaż pozostają częścią twojego życia, nie masz możliwości pomocy, gdy tylko o to poproszą. Masz własne obowiązki i ograniczenia, którymi jesteś związany. Jeśli raz ulegniesz, będą wiedzieć, że będziesz posłuszny w przyszłości.

Zamiast wymieniać powody, dla których nie możesz pomóc, postaraj się, aby sytuacja była prosta i krótka. To wzmocni ideę, że już jesteś dorosły i podejmujesz własne decyzje. Bądź zdecydowany i nie zdziw się, jeśli Twoi rodzice zrozumieją, że Twoja decyzja jest ostateczna.

Próba zajęcia się poczuciem winy. Takie proste słowa i mają dużo znaczenia. Jeśli twoi rodzice próbują sprawić, że poczujesz się winny, nie poddawaj się. Jeśli wiesz, że jesteś dobrą osobą (poproś męża, rodzeństwo, najlepszego przyjaciela o wsparcie), nie powinnaś się wstydzić swoich decyzji. Nie zgadzaj się, że powinieneś zrobić to lub tamto. Nie pozwól rodzicom myśleć, że mogą kontrolować swoje dziecko. Zamiast tego …

Spróbuj tego… "Mamo, przepraszam, ale w żaden sposób nie mogę ci pomóc z twoją urodzinową kolacją." „Tato, wiem, że naprawdę potrzebujesz dodatkowej pary rąk, ale w żaden sposób nie mogę pomóc ci ułożyć drewna”. – Bardzo bym chciał, tato, ale nie ma mowy, żebym pożyczył ci pieniądze.

Najważniejsze, żeby nie podawać zbyt wielu informacji. Rodzice mogą czasami wykorzystać twoje odpowiedzi jako dowód twojego niewłaściwego stylu życia. Oto przykłady: „Nie masz pieniędzy do pożyczenia? Mówiłem ci, że musisz pracować z ojcem, wtedy możesz mieć udział w biznesie. „Nie masz siły nam pomóc? Najprawdopodobniej jest tak dlatego, że nie znalazłeś niani dla dziecka, tak jak ci powiedziałem. Albo odwrotnie… "Dzieciaki są zbyt aktywne i nie możesz przyjść i nam pomóc?" „Mówiłem, żebyś nie zatrudniał niani, całkowicie straciłeś autorytet w oczach dzieci.” Nigdy nie podawaj rodzicom informacji, które mogą wykorzystać przeciwko tobie. Doprowadzi to tylko do niechcianych porad lub dalszych kłótni.

Po wyrażeniu początkowej odmowy(jeśli dałeś rodzicom jasno do zrozumienia, że ​​nie masz wątpliwości), zazwyczaj rodzice cofają się i zmieniają temat rozmowy na przyjemniejszy. Zresztą czasami próbują ponownie. Za tydzień lub dwa, kiedy już o tym zapomniałeś, znów zaczną rozmowę o tym, jak potrzebowaliby Twojej pomocy. Czas porozmawiać bezpośrednio. Jeśli tego nie zrobisz, nie przestaną cię przekonywać. To bardzo nieprzyjemne, ale działa… „Mamo, już ci mówiłem, że nie mogę ci pomóc. Proszę nie zgłaszać tego problemu ponownie”. „Tato, już ci powiedziałem nie. Jeśli znowu o tym porozmawiasz, będę musiał przerwać naszą rozmowę. To pokaże rodzicom, że nie czujesz się winny, nie poddasz się i nie zmienisz zdania. Wypowiedz jedno z tych wyrażeń i z 99% szansą, że Twoi rodzice przestaną rozmawiać na ten temat.

Rób to, o czym ich ostrzegałeś. To nie czas na okazywanie słabości. Pożegnaj się i rozłącz się. Wstań od stołu. Odsunąć się na bok. Będzie to jasny i otwarty przekaz. Jeśli chcą się z tobą komunikować, muszą zrozumieć, że „nie” oznacza nie. Nie będą już nalegać.

Oczywiście ta sytuacja nie dotyczy wszystkich rodziców. Ale jeśli czytasz ten artykuł, istnieje szansa, że ​​twoi rodzice będą okresowo próbować ingerować w twoje życie. Pamiętaj tylko, że jesteś kapitanem na swoim statku. Twoi rodzice nie mają prawa znęcać się nad tobą, twoim mężem czy dziećmi. I nie mają prawa domagać się od Ciebie dodatkowego czasu, pieniędzy, pomocy. Jeśli zastosujesz się do tych wskazówek i pozostaniesz stanowczy, pomoże ci to utrzymać zdrowe, wdzięczne relacje z tymi, których czasami trudno pokochać.

Ta strona korzysta z plików cookie, aby poprawić Twoje wrażenia. Zakładamy, że nie masz nic przeciwko, ale możesz zrezygnować, jeśli chcesz. Akceptuję Więcej szczegółów