...
Все для WEB и WordPress
WEB и WordPress новости, темы, плагины

Męska miłość i spartańskie żony: życie seksualne starożytnej Grecji

3

Grecja czasów tytanów i bohaterów była krajem raczej wyzwolonych obyczajów. Seks panował wszędzie: w świecie podziemnym i podksiężycowym. Zaangażowali się w to bogowie starożytnej Grecji nie tylko ze względu na posiadanie dzieci – samo stworzenie Ziemi wiązało się z seksem. Ale nie tylko bogowie, ale i ludzie oddawali się cielesnej miłości… Przeczytaj jak to zrobili w naszym materiale.

Czasy wolności seksualnych Półwyspu Bałkańskiego i sąsiednich wysp, dzięki znanemu nawiązaniu do czasów wojny trojańskiej, można określić dość dokładnie. Bohaterowie eposów Herkules, Tezeusz i Jazon żyli około XIII wieku p.n.e.

Trochę o bogach i kazirodztwie

Męska miłość i spartańskie żony: życie seksualne starożytnej Grecji

Porwanie Persefony przez Hadesa

Bogowie starożytnej Grecji często wchodzili w relacje ze swoimi krewnymi – zwykle braćmi lub siostrami. Jednak na początku wszystkiego nie mieli zbyt wielu opcji. Na przykład wszyscy znają mit o Persefonie, porwanej przez króla podziemi Hadesa, który jest jednocześnie jej wujem. Ale to są bogowie. Jak wiecie, to, co jest dozwolone Jowiszowi, nie jest dozwolone bykowi.

Istnieją jednak dowody na to, że w heroicznych czasach kazirodztwo było lekceważone. Homer ustami Odyseusza opowiada:

We wspaniałym pałacu w Aeolus urodziło się dwanaścioro dzieci –

Sześć córek i sześciu synów, kwitnących zdrowiem.

Wychowując je, oddał córki za żonę swoim synom.

Być może te wiersze mówią nam o echa starożytnej tradycji. Później jednak zwyczaj ten zaczął być potępiany. Wbrew Homerowi Eurypides pisze, że Aeolus upiera się, że jedna z jego córek, wchodząc w kazirodczy związek, popełniła samobójstwo.

Męska miłość i spartańskie żony: życie seksualne starożytnej Grecji

Edyp

Jedynym rodzajem kazirodztwa, które zawsze potępiano w starożytnej Grecji, było tak zwane kazirodztwo wertykalne, czyli stosunek seksualny z własnymi rodzicami. Król tebański Edyp, omyłkowo wchodząc w związek z własną matką, został zmuszony do oślepienia się.

Małżeństwo i niewierność

Męska miłość i spartańskie żony: życie seksualne starożytnej Grecji

W tej sprawie muszę powiedzieć, że Grecy byli również bardzo lojalni. Powołaniem kobiety było rodzenie dzieci. Jeśli nie udało się tego osiągnąć z mężem, konieczne było wypróbowanie innych opcji.

Dziewictwo przed ślubem, choć pożądane, nie było wysuwane na pierwszy plan. Wiadomo, że król Tespiusz, który miał 50 niezamężnych córek, ofiarował je wszystkie Herkulesowi, aby każda urodziła dziecko.

A jeśli tę historię można przypisać wyłącznie mitologii, to historia króla Aristona, który rządził Spartą w V wieku p.n.e., nie budzi wątpliwości. Wiadomo było, że władca jest bezpłodny, a kiedy jego trzecia żona urodziła dziecko, sam król wątpił w jego ojcostwo, ale ostatecznie uznał dziecko. Po śmierci ojca na tron ​​wstąpił Demaratos, ale ludność miała poważne wątpliwości co do prawowitości takiego władcy, po czym przekupiona Pytia ogłosiła, że ​​Demaratos nie jest synem Aristona. Wtedy matka Demarata wyznała, że ​​tej nocy pod postacią męża duch boskiego bohatera wszedł do jej sypialni i począł dla niej dziecko. „Cóż, w takim razie jest dobrze", Spartanie uspokoili się i pozwolili Demaratusowi rządzić Spartą.

Trzeba powiedzieć, że w czasach bohaterskich cudzołóstwo, chociaż potępiane przez patriarchalnych Greków, nie było nieusuwalną plamą na reputacji żony.

Miłość do mężczyzn i chłopców

Męska miłość i spartańskie żony: życie seksualne starożytnej Grecji

Relacje homoseksualne między mężczyznami były wspierane w Grecji przez cały czas, chociaż osiągnęły swój szczyt w ateńskiej demokracji. Platon w „Uczcie” wyjaśnia, że ​​powodem wszystkiego jest to, że kiedy bogowie stworzyli ludzi, składali się oni jakby z dwóch części. Ponieważ stworzenie wyszło śmiesznie, bogowie postanowili je rozdzielić. W związku z tym każda osoba ma swoją własną połowę: jednocześnie wcale nie jest konieczne, aby kobieta była drugą połową mężczyzny. Przeciwnie, Platon nazwał chciwych kobiet „rozpustnikami”, a kobiety tej rasy uważał za rozwiązłe.

„Z drugiej strony mężczyzn, którzy są w połowie poprzedniego mężczyzny, pociąga wszystko, co męskie: już w dzieciństwie, będąc segmentami męskiej istoty, kochają mężczyzn, lubią kłamać i przytulać mężczyzn. To najlepsi chłopcy i młodzieńcy, bo z natury są najodważniejsi.

W Koryncie w VII wieku naszej ery. istniał zwyczaj porywania chłopca przez dorosłego mężczyznę. Starszy kolega wprowadził nastolatka w męski związek, uczył sztuk walki i zainicjował jego życie seksualne. Takie relacje były całkiem honorowe.

Jednak zgodnie z ateńskim zwyczajem komunikacja z chłopcami była uważana za niegodny – tylko z młodymi mężczyznami. Chociaż istniała męska prostytucja, zgodnie z prawem urodzony na wolności Ateńczyk nie mógł angażować się w taki biznes. Uważano to za los obcokrajowców i meteków.

Męska miłość i spartańskie żony: życie seksualne starożytnej Grecji

Niektórzy filozofowie starożytności pod koniec swojego życia zrewidowali swoje stanowisko w tej kwestii, więc Platon w swoich „Prawach” nalegał, aby nie było związku seksualnego między mężczyznami a młodymi mężczyznami – tylko duchowego. Tak czy inaczej, miłość mężczyzn była uważana za o wiele bardziej czystą i szczerą niż miłość kobiet. Lucian z Samosaty w II wieku n.e. napisał, że kobieca miłość jest potrzebna tylko jako „zapewniająca niezbędną ciągłość rodzaju ludzkiego”.

Męska miłość i spartańskie żony: życie seksualne starożytnej Grecji

Jeśli chodzi o miłość kobiet tej samej płci w starożytnej Grecji, niewiele o tym wiadomo. Na przykład Grecy czcili poetkę Safonę, ale była ona raczej wyjątkiem od reguły „dziesiątej muzy”. Miłość lesbijska, podobnie jak związki kobiet w ogóle, nie leżała w interesie Greków.

Obyczaje Sparty

Spartę można wynieść w osobnej historii, ponieważ jej obyczaje bardzo różniły się od obyczajów reszty Grecji. Prawa Sparty powstały pod wpływem na wpół mitycznego prawodawcy Likurga między X a VIII wiekiem p.n.e.

Męska miłość i spartańskie żony: życie seksualne starożytnej Grecji

Obowiązkiem każdego Spartanina było urodzenie zdrowego, silnego potomstwa. Aby uwieść mężczyzn, organizowali specjalne procesje, na których dziewczęta występowały nago, demonstrując swoją urodę i siłę. Jeśli z jakiegoś powodu mężczyzna nie chciał się żenić, nie pozwalano mu na wakacje (a to była ważna część życia towarzyskiego) i zmuszano go zimą do chodzenia po mieście nago, śpiewając haniebną piosenkę.

Dla narzeczonych Likurg zabronił dawania posagu, aby zarówno biedna, jak i bogata dziewczyna miały szansę wyjść za mąż. Życie rodzinne małżonków przebiegało bardzo nietypowo. Oto, co pisze Plutarch:

„Zabrano panny młode, ale nie za młode, jeszcze nie w wieku małżeńskim, ale kwitnące i dojrzałe. Tak zwana dziewczyna przyjęła porwaną kobietę, skróciła jej włosy i ubrana w męski płaszcz i założyła na nogi sandały, położyła jeden w ciemnym pokoju na usłanie liści. Pan młody, nie pijany, nie miękki, ale trzeźwy i jak zawsze po posiłku przy wspólnym stole, wszedł, odpiął jej pasek i biorąc ją w ramiona, zaniósł na kanapę. Po krótkim pobycie z nią przeszedł skromnie na emeryturę, aby jak zwykle położyć się do łóżka z byłymi młodymi mężczyznami.

Męska miłość i spartańskie żony: życie seksualne starożytnej Grecji

Przed pierwszą nocą panna młoda miała jeść pigwę, która była wówczas uważana za najsilniejszy afrodyzjak.

I tak to trwało bardzo długo, aż Spartanin skończył trzydzieści lat – wtedy mógł osiedlić się z żoną i dziećmi.

Męska miłość i spartańskie żony: życie seksualne starożytnej Grecji

Likurg uważał, że kobiety nie powinny należeć do męża, ale do ojczyzny. Tak więc kobieta, za zgodą męża, mogła wejść w związek z każdym mężczyzną, który mógłby dać zdrowe potomstwo. Zazdrość została potępiona i uznana wśród Spartan za coś wstydliwego.

Ta strona korzysta z plików cookie, aby poprawić Twoje wrażenia. Zakładamy, że nie masz nic przeciwko, ale możesz zrezygnować, jeśli chcesz. Akceptuję Więcej szczegółów